Notice -

Written in Myanmar3 unicode font. If you want to know about the unicode download and installation, please click on here for more detail informations.

Saturday, November 8, 2014

လေ​ပြည်​သို့ တီး​တိုး​စကား

လေ​ပြည်​သို့ တီး​တိုး​စကား

ဝေ့⁠ဝေ့​ဝဲ⁠ဝဲ​နဲ့
ငှက်မွေး​လေး​တစ်​ခု​လို ပျံ​ဝဲ​ကျ​လာ
နူး​နူးညံ့​ညံ့​လေး
နောက် ညင်​ညင်သာ​သာ​လေး လွင့်​မျော
အို လွင့်​မျော​လို့။

ဒီ ခံစား​မှု​တွေ​က
မ​သိ​စိတ်နောက်​ကို လိုက်​ပါ​လွန်း​လို့
ဆိတ်ငြိမ်​တဲ့ ၀န်း​ကျင်​ဟာ​လည်း အထီးကျန်​ဆန်
တစ်​ကိုယ်တည်း လွမ်းချင်း​ဖွဲ့​လို့ သီ​လို့။

တကယ်​ဆို ဒီ​ညနေ​မှာ
ပု​ဇွန်​ဆီ​ရောင်​တွေ​ကို​သာ ဖယ်​ခဲ့​ရင်
အရာ​ရာ​ဟာ အမှောင်​ချည့်​ပါ​ပဲ
တိုးတိုး​လေး​ပြော​ဖို့
အနား​ကို တိုး​ကပ်​ခဲ့​ပါ​တော့ လေ​ပြည်​ရေ။

ဒီ​လို မိုး​စုန်းစုန်း​ချုပ်​တဲ့​အခါ ...
ကြယ်​ရောင်​တွေ လင်း​လက်​လာ​နိုင်​တယ် ...
ကိုယ်​ပိုင်​အလင်း​မဲ့ လမင်း​နဲ့​တော့
နှုတ်ဆက် မ​တွေ့​ချင်​တော့​ဘူး
ပိုးစုန်းကြူး တစ်​ကောင်​စ နှစ်​ကောင်​စ
အဲ​ဒီ့ ည​နက်⁠နက်​ရဲ့ နှုတ်ခမ်း​ဝ​မှာ တင်​ကျန်​နေရစ်​မ​လား ...
ဘယ်​သူ​မှ မ​သိ​လိုက်​ခင်​မှာ​ပဲ
နစ်မွန်း​သွား​တဲ့ ကောင်းကင်​ပြာ​နဲ့ တိမ်​ဖြူ​လွှ⁠လွှ​တွေ​အတွက်
တိုးတိုး​လေး​ပြော​ဖို့
အနား​ကို တိုး​ကပ်​ခဲ့​ပါ​တော့ လေ​ပြည်​ရေ။ ။


အိပ်မက်​ရှင်

Sunday, October 30, 2011

ကြယ်စင်သူရဲကောင်း


သို့
ကြယ်စင်ချစ်သူ။

ငါ...
ကြယ်စင်ပါ
မင်းတို့ ချစ်သူတွေအတွက် ငါ စတေးပါ့မယ်၊
(ဒါပေမဲ့)
တုံ့ပြန်မှုတွေ မလိုပါဘူး။

ငါ...
ကြယ်စင်ပါ
မင်းတို့ဘဝတွေ အတွက် ငါ လည်စင်းပါ့မယ်၊
(ဒါပေမဲ့)
ပေးဆပ်မှုတွေ မလိုပါဘူး။

(တကယ်တော့)
ငါ...
ကြယ်စင်ပါ ချစ်သူ၊
ခန္ဓာမဆဲခင်မှာ မှာခဲ့ချင်တယ်
ချစ်ခြင်းတရားရဲ့ ဆုံဆည်းခွင့်ဟာ
ကြယ်စင်သူရဲကောင်းတွေရဲ့
ထာဝရ ထွက်သက်တွေပါဘဲ။

(၁)

အိပ်တန်းပြန် ငှက်တို့က အုပ်စုဖွဲ့ ပျံသန်းနေကြပြီ။ သူတို့ကို ငေးမောကြည့်ရင်း လွတ်လပ်မှုအရသာကို ကျွန်တော် တမ်းတနေမိသည်။ သူတို့လို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော ကိုယ်ဖြင့် အနှောင်အတွယ်မဲ့စွာ ပျံသန်းချင်နေမိသည်။ သူတို့မှာ အတောင်ပံ တစ်စုံမှလွဲ၍ ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမျှ မရှိ၊ စိတ်ကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။ လူတို့မှာသာ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ စသည့် အရာတို့တွင် စီးမြော လိုက်ပါရင်း ဥစ္စာပစ္စည်းတို့ကို အလူးအလဲ ရှာဖွေနေကြသည်ဘဲ။

"ဟင်း... "

သက်ပြင်းရှည် တစ်ခုကို အမှတ်မထင် ချမိသည်။ အိပ်တန်းပြန် ငှက်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သော အတွေးတို့က ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မှောင်ရီပျိုးတော့မှ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ဆည်းဆာအချိန်သည် တိတ်ဆိတ်လျှက်ပင်ဖြစ်သည်။ နေ့အခါက အာဏာအရှိန်အဝါကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ ထွန်းလင်းဝံ့ကြွားခဲ့သော သူရိန်နေမင်းသည် ယခုအခါ တောင်စွယ်တွင် ညှိုးငယ်စွာ တိမ်းဝပ်နေရပြီ။ မှောင်ရိပ်သန်းသော ကောင်းကင်ပြင်တွင် တောင်ပသောကြယ်တို့က ဟိုတစ်စ၊ ဒီတစ်စ ထွက်ပေါ်စ ပြုနေသည်။ ပူလောင်ခြောက်သွေ့သော လေတို့၏ နေရာတွင် စိမ့်သက်အေးမြသော လေပြည်တို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာနေပြီ။ တစ်လောကလုံး အလင်းရောင် ပျောက်သွားသော်လည်း လမင်းသည် ပေါ်ထွက်မလာသေး၊ လနတ်သမီး အိပ်ယာထ နောက်နေပြီ ထင်၏။

"သား... သား ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

အဘက ကျွန်တော့်၏ အတွေးတို့ကို တချို့တဝက် ပိုင်ဆိုင်ချင်သော မျက်နှာအမူအယာဖြင့် တီးတိုးညင်သာစွာ မေးလေ၏။ အဘကို ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အဘ၏ မျက်နှာသည် အိုမင်းမှု၊ ဇရာ၏ မညှာမတာ ကုတ်ခြစ်မှုတို့ကြောင့် အရေးအကြောင်းတို့ဖြင့် သိသာထင်ရှားစွာ နွမ်းလျနေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရေးအကြောင်းတို့ အကြားတွင် လျှို့ဝှက်သော အပြုံးတစ်ခုက ရီးလေခိုနေသည်ကို ကျွန်တော် သိလိုက်သည်။ အဘက ကျွန်တော့်ကို ရီဝေစွာ ငေးစိုက်ကြည့်နေပြန်တော့သည်။

"ဒီညက လမိုက်ညနော်..."

အဘက ပြောသည်။ ကျွန်တော့် အသိစိတ် ခံစားမှုနယ်ပယ်တွင် တစ်စုံတရာကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံး ရတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီညအဖို့ရာ လနတ်သမိး၏ မျက်နှာဝင်းပပကို မြင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိတော့။ ညှိုးငယ်သွားသော ကျွန်တော့်မျက်နှာကို အဘက မြင်လိုက်ပုံ ရပါသည်။

"ဒီ့အတွက် အားမငယ်ပါနဲ့ကွာ၊ လမင်း မရှိပေမဲ့ ဟောဟိုက ကြယ်ကလေးတွေ ရှိနေတာဘဲ..."

အဘက နှစ်သိမ့်စကား ဆိုပါသည်။ လမိုက်ညတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ကြယ်စင်များက စုံညီစွာ လင်းလက်နေကြသည်။ ကြယ်တွေက လင်းလက်လာလိုက်၊ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်နဲ့။ တချို့သော ကြယ်တွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မဟုတ်မူဘဲ တစ်သတ်မှတ်တည်း လင်းလက်တောက်ပနေကြသည်။ ကျွန်တော့် စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခုက ရုတ်ချည်းဆိုသလို ဝင်ရောက်လာသည်။ အဘကို ကြည့်လိုက်ပြန်တော့ အဘက ကြယ်တွေကို ရေတွက်နေပုံ ရသည်။

"အဘ ကြယ်တွေက တမျိုးဘဲနော်၊ တချို့ ကြယ်ကလေးတွေကျ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေကြပြီး၊ တချို့ကြယ်တွေကျတော့ တစ်သတ်မှတ်တည်း လင်းလက်နေကြတယ်၊ အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲဟင် အဘ"

"ဟားဟား"

အဘက လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လှောင်ပြောင်လိုသော သဘောနှင့် ရယ်မောခြင်း မဟုတ်မှန်း ကျွန်တော် သိသည်။ အဘသည် လှောင်ပြောင် ရယ်မောတတ်သူ တစ်ယောက်မဟုတ်မှန်း ကျွန်တော် သိပါသည်။ အဘက ကျွန်တော့်ကို ကလေးတစ်ယောက်လို ကြင်နာစွာ ကြည့်ပြန်၏။ အဘ၏ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့် ပခုံးကို နွေးထွေးစွာ လာဖက်သည်။ နုနယ် ပျိုမျစ်ခြင်းတို့သည် အဘ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှ နှုတ်ဆက်လက်ပြကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည့်မှာ နှစ်ပေါင်းအတော်ပင် ကြာခဲ့ပြီဘဲ။ သို့သော် အသိဉာဏ်ပညာနှင့် ဗဟုသုတကြွယ်ဝမှု တို့ကတော့ အဘ၏ မီးဖိုချောင် ကျဉ်းကျဉ်းကလေး၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမြဲနေရာယူထားလေ့ ရှိသော ကျပ်ခိုးတို့ကဲ့သို့ အထပ်လိုက် အလွှားလိုက် ရှိနေကြပေလိမ့်မည်။

"ဒီလို ဖြစ်ရတာ ကြယ်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး သား"

အဘ၏ လျော့တွဲကျနေသော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံထက်မှ ထွက်ကျလာမည့် စကားစတို့ကို ကျွန်တော် နားစွင့်နေမိသည်။ အဘသည် ကျွန်တော့်အား ကြင်နာသော အားဖြင့် "သား" ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်သုံးနှုံးတတ်ပါသည်။ တကယ်တော့ လောက အလယ်တွင် တစ်ကောင်ကြွက်၊ တစ်မျက်နှာ ဖြစ်နေရသည့် ကျွန်တော့်ကို အဘက မွေးစား၍ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်ဘဲ။ အဘတွင် သားသမီး မရှိခဲ့၊ ယခု အချိန်တွင် အဘက "သား" ဟုဆိုစဉ်၌ ကျွန်တော့် နှလုံးသားထက်တွင် ဖော်မပြနိုင်သော နွေးထွေးမှုတို့က စီးဝင်လာခဲ့ကြသည်။ အဘက ဆက်ပြောသည်။

"အခု သား ရှုရှိုက်နေတဲ့ လေထုကြောင့်ဘဲ၊ လေတွေဟာ အပူအအေးပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲတတ်တယ် သားရဲ့၊ အေး ပူတဲ့ လေတွေက အထက်ကို ဆန်ထက်ပြီး အေးတဲ့ လေတွေကတော့ အောက်ကို စုန်ဆင်းလာတတ်ကြတယ်။

တို့ အခု မြင်နေရတဲ့ ကြယ်တွေရဲ့ အလင်းဟာ အင်မတန်ကွာဝေးလှတဲ့ ဟိုးအဝေးကြီးကနေ ဒီကမ္ဘာထိ ရောက်အောင် လာခဲ့ကြရတယ်။ သူတို့ရဲ့ အလင်းဟာ စုန်ချည်၊ ဆန်ချည် လှုပ်ရှားနေတဲ့ လေထုကြီက တဆင့် ဖြတ်သန်း လာကြရတယ်၊ ဒီတော့ကာ... "

ပြောလက်စ စကားကို အဘက ခဏရပ်လိုက်သည်။ အဘ အနည်းငယ် မောသွားဟန် တူသည်။ ကျွန်တော်က ကြိမ်နှင့် ရစ်ပတ်ထားသော ကိုင်းတပ် ရေနွေးကရားကို ယူ၍ ရေနွေးတချို့တဝက်ကို ခွက်ထဲသို့ အလိုက်တသိဖြင့် ငှဲ့ပေး လိုက်သည်။ မွှေးပျံ့သော လက်ဖက်ခြောက်အနံ့ သင်းသင်းကလေးက အဘပြောသော လေထုထဲတွင် သင်းပျံ့နေသည်။ အဖန်ရည်ကို တဂွပ်ဂွပ်နှင့် အားပါးတရ မော့သောက်နေသော အဘကို ကျွန်တော် ငေးမော ကြည့်နေမိသည်။ လည်ချောင်း ရှင်းသွားသော အခါ အဘက ပြောလက်စ စကားကို ပြန်လည် ကောက်ယူသည်။ ကျွန်တော် ပြံုးလိုက်မိပါသည်။ အဘ၏ လှုပ်ရှားပုံတို့က တီဗွီအစီအစဉ်တစ်ခု အကြားတွင် ဝင်ထိုးသော ကြော်ငြာ တစ်ခုပမာဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် တွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဘက ဆက်ပြောနေသည်။

"ဒီတော့ လေထုထဲမှာ ခဲ၊ သလဲ၊ ဖုံမှုန့်တွေ၊ အစိုင်အခဲ အမှုံအမွှားတွေက လေစီးကြောင်းနဲ့ အတူ လိုက်ပါလို့ အထက်ကို တက်လိုက်၊ အောက်ကို ဆင်းလိုက်နဲ့ ဖြစ်နေပြီး ကြယ်တွေဆီက လာတဲ့ အလင်းတန်းကို အနှောက်အယှက် ပေးတော့တယ် သား။ အဲ အလင်းအားကောင်းတဲ့ ကြယ်တွေကိုတော့ မနှောက်ယှက်နိုင်ပေမဲ့ အလင်းအား သိမ်ငယ်တဲ့ ကြယ်ကလေးတွေကိုတော့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်စေတာပေါ့ကွယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အဘတို့ ကြည့်တဲ့ အခါ တချို့သော ကြယ်တွေက တသတ်မှတ်တည်း လင်းလက်နေကြပြီး၊ တချို့သော ကြယ်တွေကတော့ ဒီလို အမှုံအမွှားတွေကြောင့် ပေါ်ချည်တခါ ပျောက်ချည်တလှည့်နဲ့ မှေးမှိန်နေကြရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်မှာ လင်းလက်နေတိုင်း ကြယ်လို့ မသတ်မှတ်တတ်ကြပြန်ဘူး။ တသတ်မှတ်တည်း လင်းနေတဲ့ အလင်းပိုင်ရှင်တွေကိုတော့ ဂြိုလ်လို့ ခေါ်ကြပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မျက်စပစ်နေကြတဲ့ အလင်းပိုင်ရှင်တွေကိုတော့ ကြယ်လို့ ခေါ်သတဲ့"

အဘက ရှည်လျားစွာ ရှင်းပြပြီး နောက်ထပ် အဖန်ရည်ကို ငှဲ့ကာ တစ်ကျိုက်မော့ လိုက်တော့၏။ ကျွန်တော်က အတွေးစတို့ကို ဆက်စပ်နေတဲ့ ခဏမှာ အဘကတော့ ထန်းလျက်ခဲကို ကိုက်လိုက်၊ အဖန်ရည်ကို မော့လိုက်နှင့် အမောဖြေ နေတော့သည်။ ကြယ်စင်တို့သည် အလွန်တရာ ဝေးကွာသော အရပ်ဒေသတို့မှ ဤကမ္ဘာဖြေသို့ မည်သည့် အကြောင်းကြောင့် လာရပါသနည်း။ အဘကို မမေးမိတော့ပါ။ ထိုအဖြေကို ကျွန်တော့်လည်း သိနေနိုင်သည်ဟု မရဲတရဲ တွေးနေမိရင်း အဘကိုသာ ငေးမောကြည့်နေမိတော့သည်။ ကြယ်စင်များသည် အဖော်မဲ့ ဘဝဖြင့် တစ်ကိုယ်ရည် ဖြစ်နေသော ကျွန်တော့်ကို အားပေးနှစ်သိမ့် နွေးထွေးစေဖို့ အတွက် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု စိတ်တွင်း ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။

(၂)

ယခုလို ညတွင် လနတ်သမီးသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေတတ်သည် ဖြစ်၍ ကြယ်စင်တို့ကို ကျွန်တော် ပိုမို ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ ထိုကြယ်ကလေးများတွင် ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် ရှိသည်/ မရှိသည်ကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စား၊ သိလည်း မသိချင်ပါ။ တကယ်တမ်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် ရှိသော နေမင်း၏ ပူလောင်မှုဒဏ်ကို ခံစားနားလည်ခဲ့ရသော ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော် ချစ်သော ကြယ်စင်ကလေးများကို ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် မရှိစေချင်။ ထို့ကြောင့်ပင်လား မသိ ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် မရှိရှာသော လနတ်သမီးကို ကျွန်တော် ခင်မင်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

တချိန်က လနတ်သမီးသည် ကျွန်တော့်ကို ခင်မင်ခွင့်ရရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ဖူးပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော် လနတ်သမီး၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် လနတ်သမိးသည် နေမင်းထံမှ အလင်းရောင်ဖြင့် တဖန် ထွန်းလင်းတောက်ပရသူ ဖြစ်နေသောကြောင်ပင်။ အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်ဒေသမှ ကြယ်စင်များ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကိုတော့ ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုခဲ့မိသည်။ လနတ်သမီး၏ ပွဲတော်နေ့ ဆိုလျှင် ကြယ်စင်များမှာ သိသိသာသာပင် အားနည်း သိမ်ငယ်နေတတ်ကြသည်ကို ကျွန်တော် ကိုယ်ချင်းစာမိသည်။ လနတ်သမီးက သူ့ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ပစ်ချစွန့်ပယ်ကာ သူမ၌ ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင် မရှိပါဟု ဝပ်တွား တောင်းပန်လာစဉ်မှာတော့ ဂရုဏာသက်စွာ လက်ခံပါရန် ကြယ်စင်ကလေးများက ကျွန်တော့်ကို တိုက်တွန်းလာခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းနှယ်ဖြင့် ကျွန်တော်နှင့် လနတ်သမီးသည် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြပေသည်။

မည်သို့ ဆိုစေ ယခုည၌ လနတ်သမီးမှာ ကျွန်တော်နှင့် စကားမဆိုနိုင်အောင်ပင် အိပ်မောကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့် ကြယ်စင်များက လနတ်သမီးလောက် မထည်ဝါ၊ မကြီးမား၊ မတောက်ပ၊ သို့ပါသော်လည်း သူတို့ မအိပ်စက် တတ်ကြပေ။ ကျွန်တော် အိပ်စက်သည့်တိုင် သူတို့ မအိပ်စက်နိုင်ပဲ ဂရုဏာသက်စွာဖြင့် အရိပ်တကြည့်ကြည့် စောင့်ရှောက်တတ်ကြသည်။ သို့ပါသော်လည်း အရုဏ်ချိန်ရောက်၍ ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင်ရှင် နေမင်းသူရိန် ရောက်ရှိလာလျှင်မူ ကြင်နာသနားတတ်သော ကြယ်စင်များ တပ်ပျက်ရရှာသည်။ ကြက်ပျောက် ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်ရရှာတော့သည်။ သူတို့ ဘယ်ဆီကို ရှောင်ပုန်းနေသလဲ ကျွန်တော် မသိရ။ နေမင်း စိုးမိုးမင်းမူသည့် နေ့ကာလတွင် ကျွန်တော်သည် အဖော်မဲ့စွာ တစ်ကိုယ်တည်း အားငယ်နေခဲ့ရရှာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လနတ်သမီးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီ။

ကျွန်တော် အတွေးနယ် ကျွံနေရပြန်သည်။ ဘာကြောင့်ရယ် မသိ ကျွန်တော့်တွင် အိပ်စက်ရန်ပင် ခွန်အား မရှိ။ အိပ်စက်ရန်ပင် ခွန်အားလိုပါသလားဟု မေးခဲ့သည် ရှိသော် ကျွန်တော် ဖြေနိုင်အံ့မထင်။ တချို့သော လူများကတော့ အိပ်စက်မှ ခွန်အားကို ရသည်ဟု ပြောတတ်ကြသည်။ လက်ရှိညတွင်မူ ကျွန်တော့်တွင် အဖော်ဟူ၍ အဘနှင့် ကြယ်ကလေးများသာ ရှိပါသည်။ ကျွန်တော် အိပ်စက်လိုက်လျှင် ကျွန်တော် မတမ်းတသော ကိုယ်ပိုင် အလင်းရောင်ရှင်နှင့် ဆုံဆည်းရဦးမည်။ ကျွန်တော့် အားပေးဖော် ကြယ်ကလေးများ ထွက်ပြေးကြဦးမည်။ အဘသည်လည်း ဝမ်းရေးအတွက် ဂျာနယ်အတိုအထွာကလေးများကို ရောင်းဖို့ စျေးကလေးသို့ သွားပေလိမ့်မည်။ သေးငယ်သော တဲအိမ်ကလေးထဲတွင် ပြင်းထန်သော အရေပြားရောဂါ ဝေဒနာတစ်ရပ်ကို ခံစားနေရသော ကျွန်တော် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလိမ့်ဦးမည်။ ကျွန်တော် မအိပ်စက်နိုင်ပါ။ ကျွန်တော် မအိပ်စက်ရဲပါ။

"အိပ်ကြစို့ သားရယ်..."

"ကျွန်တော် ကြယ်တွေကို ချစ်တယ် အဘ၊ ကြယ်တွေဟာ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အားပေးဖော်တွေလို့ ကျွန်တော့် စိတ်ထဲ ခံစားနေရတယ်၊ အဘလိုပေါ့။ အဲလို ခံစားနေမိတာ ကျွန်တော် မှားများနေသလား"

အမေးနှင့် အဖြေက လွဲမှားနေသည်မို့ အဘ၏ မျက်နှာတွင် အံသြရိပ်များ ယှက်သမ်းသွားတော့သည်။ ကျွန်တော့် မျက်နှာကို အောက်စိုက်ချထားပေလင့်ကစား ကျွန်တော့်ကို ကြင်နာစွာ စိုက်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများကို မြင်နေရဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

"သား... ဒီကြယ်တွေ၊ နက္ခတ်တွေဟာ လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာတွေနဲ့ ပတ်သက်သက်ဆိုင်နေတတ်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြတာ သား ကြားဖူးလား"

ပြဿနာတစ်ရပ်၏ မျက်နှာစာကို ထုဆစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သလို ညင်သာသိမ်မွေ့လွန်းသော အသံဖြင့် အဘက ပြောသည်။ ထိုစကားကြောင့် ကျွန်တော့် မျက်နှာတွင် မည်သို့သော အရိပ်အငွေ့ယှက်သမ်းသွားမည်ကို သိလိုသော သဘောဖြင့် အဘက လှမ်းအကဲခတ်သည်။ အဘက မည်သို့ပင် အကဲခတ်သော်လည်း အဝေးတစ်နေရာမှာ ကြယ်စင်တစ်စုံဆီသို့သာ ကျွန်တော် မျက်နှာလွှဲနေလိုက်မိသည်။ ကျွန်တော့် မျက်နှာကို အဘမြင်ခွင့် ရမည် မဟုတ်ပါ။ ထိုအမူအယာကိုပင် အဘက မသိကျိုးကျွံပြု၍ ပြောလက်စ စကားကို ဆက်ပြောသည်။ အဘရှေ့တွင် ငှဲ့ထားသော ရေနွေးအဖန်ရည်သည် မြောက်ပိုင်းအတ္တလန်တိတ် သမုဒ္ဒရာမှ ပင်လယ်ရေများလို အေးစက်နေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ။

"သား မင်းချစ်တဲ့ ကြယ်တွေဟာ လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဖတ်ရှုဖို့ မာတိကာ စာအုပ်တစ်အုပ်လို ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ နောက်ပြီး ဟိုးရှေးခေတ်က ပင်လယ်ရေကြောင်း သွားလာ အသက်မွေးတဲ့သူတွေအတွက် အဖိုးဖြတ်မရ အင်မတန် တိကျတဲ့ လမ်းပြမြေပုံ တစ်ခုဘဲ၊ နောက်ပြီး ကြယ်စင်တွေဟာ အဘအတွက်တော့ အနစ်နာခံသူတွေပါဘဲ... ဟုတ်တယ် ကြယ်စင်တွေဟာ လူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် အဘရဲ့ ခံစားချက်ကိုပေါ့..."

ရုတ်တရက် အဘကို ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်မိသည် အထိ ကျွန်တော် အံသြသွားခဲ့သည်။ ကျွန်တော် ချစ်သော ကြယ်တွေနှင့် ကျွန်တော် ချစ်သော အဘတို့ မည်သို့ ပတ်သက်မှု ရှိသနည်း။ အဘ၏ မျက်နှာတွင် ဆွေးမြေ့မှု၊ ကြည်နူးမှု၊ အံသြတကြီး ဖြစ်မှု စသော ခံစားမှုအရိပ်အယောင်တို့က ရောပြွှမ်းယှက်သမ်း၍ ပြေးလွှားနေကြသည်။ ဆွေးမြေ့မှုများသည် ကြယ်စင်များအတွက်လား။ ကြည်နူးမှုများသည် ကြယ်စင်များ အတွက်လား အဘတစ်ယောက်တည်းသာ သိနိုင်ပါလိမ့်မည်။

(၃)

တုန်ရီအက်ထနေသော အသံဖြင့် အဘက ဆက်ပြောသည်။ ကျွန်တော့် နှလုံးသားသည် တုန်ရင်နေသော အဘ၏ စကားသံထဲတွင် နစ်ပါစီးမြော၍ ပျောက်ကွယ်စ ပြုနေပေတော့သည်။

"အဘ ပြောပြမယ် သား၊ အဘငယ်ငယ်က ကြယ်စင်တွေ စုံလင်တဲ့ ညတစ်ညမှာ ဆုတောင်းခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒီ့အချိန်မှာ အဘဟာ အဘချစ်တဲ့ ချစ်သူနဲ့ ကွေကွင်းနေရတဲ့ အချိန်ပေါ့။ ဒီလို ညလိုမျိုး လမိုက်တစ်ညမှာ အလင်းရောင်ဟာ ကြယ်စင်တွေရဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ပဲ အသက်ဆက်နေရတယ်၊ တိုင်တည်စရာ လမင်း မရှိခဲ့ဘူး၊ အောင်သွယ်စရာ ငွေစန္ဒာ ကင်းမဲ့တဲ့ ညပေါ့ သားရယ်၊ အားငယ်နေတဲ့ အဘဟာ ကြယ်စင်တွေကို သက်သေထားပြီး ချစ်သောသူနဲ့ ဆုံဆည်းရပါစေလို့ ဘုရားမှာ ဆုတောင်းလိုက်မိတယ်၊ ကြယ်စင်တွေကို ချစ်သူရှိရာဆီ လမ်းပြပါလို့ ဆုတောင်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ကြယ်စင်တစ်လုံးက ဖျတ်ကနဲ ကြွေဆင်းသွားခဲ့တယ်၊ အဘ စိတ်မကောင်း ဖြစ်လိုက်ရတာ သားရယ်၊ ကြယ်စင်ပွင့်က သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးပြီး သက်သေတည် လမ်းပြခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကြယ်စင်လေး ကြွေဆင်းပြသွားတဲ့ဘက်ကို ဦးတည်ပြီး အဘချစ်သူနောက်ကို လိုက်ခဲ့တယ်။ တကယ်ပါ အဘဟာ အဘချစ်သူကို အဲဒီအရပ်မှာပဲ တွေ့ခဲ့တယ်။ ချစ်သူဟာ သူတပါးရဲ့ အနှောင်အဖွဲ့မှာ ကွန်မှာ မိတဲ့ ငါးကလေးလို ငြိတွယ်နေခဲ့တယ်။ ဒီလို အခက်အခဲတွေ ကြားက ချစ်သူကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ တဖက်လူတွေက အဘရဲ့ ကြိုးစားမှုကို သိရှိသွားကြတယ်။ သူတို့ဆိုတာကတော့ အဘချစ်သူရဲ့ မိဘအသိုင်းအဝိုင်းပဲပေါ့ သား၊ ချစ်သူကို တွေ့တဲ့အခါ အဘလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးသား၊ ကြယ်စင်တွေကိုလည်း မျက်နှာမပြရဲတော့ဘူး၊ အဘ အသုံးမကျတော့ဘူးလေ။ အဲသည့် အချိန်မှာ တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ ချစ်သူရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းဖက်က စကားစ ဆိုလာတယ်။ သူတို့က ဒီလမိုက်ည ညဉ့်သန်းခေါင်အချိန်မှာ ငွေကြယ်တစ်ပွင့် ကြွေခဲ့လို့ ရှိရင် အဘတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးကို သဘောတူမယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ဆိုလာတယ်။ ကြယ်တစ်လုံးဟာ ဘယ်အချိန်မှာ ကြွေမယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ မကြွေဘူးဆိုတာ ဘယ်သူမှ အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူးသား၊ မတိမကျလည်း မခန့်မှန်းနိုင်သလို၊ အတိအကျလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ အခုလို သူတို့ဖက်က တစ်ဖက်စောင်းနင်း ပြောတာကို အဘလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး၊ သူတို့က ဆိုသေးရဲ့ တကယ်လို့ ကြယ်မကြွေခဲ့ရင် ချစ်သူကို စွန့်လွှတ်ပေးဖို့၊ တခြားသူတို့ စီစဉ်သူရဲ့လက်ထဲ ထိုးအပ်တာကို လက်ခံပေးဖို့ တောင်းဆိုသေးတယ်။ သား စဉ်းစားကြည့်ပါ အဘရင်မှာ ဘယ်လောက် ခံစားရမလဲ။ အဘရဲ့ ချစ်သူဆိုရင် ဒီတစ်သက်တော့ ရှင်ကွဲ ကွဲလို့ ဝေးကြရပါပြီ ဆိုပြီး ငိုကြွေးလို့သာ နေတာပါဘဲ"

အဘ အသံက ဆိုနင့်လို့ နေသည်။ မျက်ရည်စတို့က အဘ၏ မျက်ဝန်းဖျော့ဖျော့တို့ထက်တွင် ပြည့်လျှံနေသည်ဘဲ။ အဘက သူ့အကြောင်း ဆက်ပြောသည်။ ကျွန်တော့် ခံစားမှုများကတော့ စကြာဝဠာကြီး အတွင်းလို့ မြောလွှင့်နေတော့သည်ပေါ့။

"ဒီလိုနဲ့ ဘအတို့ဟာ စည်းချက်မမှန်တဲ့ ရင်ခုန်သံတွေကို ပိုက်ထွေးပြီး အဲဒီ့လမိုက်ညရဲ့ ညဉ့်ယံကို စောင်းဆိုင်းနေကြရတယ်။ ဒီလို စောင့်စားရတာဟာ ကွပ်မျက်ခံရတော့မယ့် ရာဇဝတ်သားဟာ တောင်စွယ်နေကွယ်ချိန်ကို စောင့်နေသလိုပါဘဲ။ အဘက ကြယ်တွေကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ အဘတို့ အဖြစ်အပျက်ဆိုးကို သူတို့ မသိကြသေးဘူး။ ကြယ်တွေဟာ ကောင်းကင်မှာ ပျော်ရွှင်နေတယ် သား။ သူတို့ဟာ အဘတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်ဝေဒနာတွေကို ညဉ့်အလယ် မကုန်ဆုံးခင်အထိ မသိကြသေးဘူး။ အဘချစ်သူရဲ့ ငိုရှိုက်သံဟာ တိုးမသွားပဲ ပိုလို့ ပိုလို့သာ ကျယ်လာတယ်။ အဘလည်း ဒီတစ်သက် ဝေးကြရပြီ ဆိုပြီး အံကို ကြိတ်လို့ မျက်ရည် ဝိုင်းနေမိတယ်။"

အဘ အသံက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအခါ၌မှသာ ပတ်ဝန်းကျင်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်ကို ကျွန်တော် သတိထားမိသည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အဖြစ်အပျက်၏ အင်အားကြောင့် လေဟုန်စီးနေရသူ တစ်ယောက်လိုပင် ခံစားနေရသည်။ ကြယ်စင်တို့သည် မည်သို့ ရှိကြမည်နည်း။

"အဲသည့် အချိန်မှာ သား၊ ကြယ်စင်တွေဟာ အဘတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ ငိုရှိုက်သံကို ကြားသွားကြတယ်။ ကြယ်စင်တွေဟာ အဘရဲ့ သက်သေစကားကို အလေးထားခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်တယ်။ ဒီကမ္ဘာမြေပေါ်က ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ ဆုံဆည်းမှု အတွက် သူတို့ ပေါင်းကူးပေးချင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သား သူတို့ စတေးကြရမှာ။ ကြယ်စင်တွေရဲ့ ပွဲတော်ဟာ ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားတာကို အဘ သတိပြုလိုက်မိတယ်။ အဲဒီ့အချိန်မှာ သားရယ် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်မိတော့ ထင်မှတ်မထားပဲ ဗြုန်းဆို ကြယ်စင်တွေ ထိုးဆင်းနေလိုက်တာ... ထိုးဆင်းနေလိုက်ကြတာဟာ အပြိုင်းအရိုင်းပဲ၊ အဲလို ထိုးဆင်းနေတုန်း နာကျင်တဲ့ ဝေဒနာကို ကြယ်စင်တွေ ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း နှုတ်ဆက်သွားတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို အဘ ကြားလိုက်မိတယ်၊ အဲသည့် စကားက ...."

"ဒီလောကမှာ ချစ်သူတွေ ဆုံဆည်းကြဖို့ ငါတို့ဘဝကို စတေးပါတယ်၊ ဒီအတွက် ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မှုမျိုးမှ မပေးပါနဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ ဘဝတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ကြယ်စင်ချစ်သူတွေကို ပြောကြားပေးပါ.... တဲ့"

"အဘဟာ ထင်မှတ်မထားတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ရူးမတတ် ဖြစ်ရတယ်၊ ကြယ်စင်တွေရဲ့ အနစ်နာခံမှုကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အသိအမှတ်ပြုလိုက်မိတယ်၊ ကြယ်စင်တွေအတွက် ဆွေးမြေ့ကြေကွဲရင်းနဲ့ တစ်ဖက်က ချစ်သူနဲ့ ဆုံဆည်းခွင့် ရတဲ့အတွက် ကြည်နူးနေမိတယ်၊ အဘရဲ့ ဘဝမှာ ဒီတစ်ခါတည်း ခံစားချက် နှစ်ရပ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားခဲ့ရဖူးတော့တယ် သား၊ ဒါကြောင့် အဘ နားလည်မိတယ်၊ သဘောပေါက် မိတယ်။ ကြယ်စင်တွေဟာ လူသားတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်တယ်၊ ကိုယ်တိုင် ခံစားနိုင်တယ်၊ ထိတွေ့နိုင်တယ်၊ အနစ်နာခံနိုင်တယ်၊ နောက်ဆုံး အဘအတွက်တော့ ကြယ်စင်တွေဟာ အချစ်ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေပါဘဲ"

ရှည်လျားလှသော စကားစုတို့ကို အဘက ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။ ထိုအကြောင်းကို အတိုင်းသား ကြားနေရသော ကြယ်စင်များက ငိုကြွေးနေကြလေသည်။ ကျွန်တော့်ကို အားပေးနှစ်သိမ့်တတ်လေသော ကြယ်စင်များ ငိုကြွေးလေသော အခါ ကျွန်တော်ပါ လိုက်ပါ ငိုကြွေးမိတော့၏။ အဘသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် တစ်ဆို့နေသော ချောင်းသံကို ပြုသည်။ ကျွန်တော်နှင့် အဘတို့ မတိုင်ပင်မိပဲ ငိုကြွေးသံတို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော ကောင်းကင်ပြင်ကို ပြိုင်တူ မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖျတ်ကနဲ ကြယ်စင်တစ်လုံး ကြွေကျသွားသည်။ ကြွေကျသွားသော ကြယ်စင်သည် လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ သူ့ ဆန္ဒကို တီးတိုးရွတ်ဆိုသွားလေ၏။ အသံသည် မည်မျှပင် တိုးညင်သာပါစေ ကျွန်တော်နှင့် အဘတို့ ကောင်းစွာ ကြားလိုက်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကြယ်စင်ချစ်သူတို့၊ ငါတို့ ကြယ်စင်တွေဟာ ခံစားချက် အပြည့်နဲ့ပါ၊ ဟိုးဝေးကွာတဲ့ အရပ်က လာရပေမဲ့ ငါတို့ မမောကြပါဘူး၊ ရေကြည်တစ်ပေါက် တိုက်ကျွေးမယ့်သူ မရှိပေမဲ့ ငါတို့ ပြံုးနေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါဟာ ဘာဖြစ်လို့လည်း၊ ဒီကမ္ဘာကြီးပေါ်က ချစ်သူတွေရဲ့ ဆုံဆည်းမှုကို ငါတို့ ဖန်တီးပေးဆပ်နိုင်ခဲ့လို့ပါဘဲ၊ ငါတို့ဟာ ကြယ်စင်ချစ်သူတွေဖက်က ထာဝရရပ်တည်မယ့် ကြယ်စင်သူရဲကောင်းတွေပါကွယ်"

(၄)

အဘသည် အိပ်စက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်သည်လည်း အိပ်ယာထက်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ကျွန်တော် ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်ရမည်။ သို့မှသာ ကျွန်တော် ချစ်သော ကြယ်စင်များထံသို့ အရောက် သွားနိုင်မည်။ သူတို့၏ ပေးဆပ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုရလိမ့်ဦးမည်။ ကျွန်တော် အိပ်စက်လိုက်ပါသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ကျွန်တော်သည် ကြယ်စင်များထံသို့ ခရီးနှင်နေပါသည်။ ကြယ်စင်များကလည်း ဝမ်းသာအဲလဲ လက်ကမ်းကြိုနေကြသည်။ ကျွန်တော် ဤကမ္ဘာမြေကို နှုတ်ဆက်၍ ကြယ်စင်များထံသို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ ထာဝရ ထွက်ခွာသွားပါတော့မည်။ ။


အိပ်မက်ရှင်
4:05 am
12 March 2000

Sunday, April 10, 2011

ခြင်္သေ့မိုက်နှင့် ပညာရှိယုန်ကလေး

Photobucket

ခြင်္သေ့မိုက်နှင့် ပညာရှိယုန်ကလေး

ဟိုးခါရှေးစဉ် တောအုပ်တွင်ကား
သစ်ပင်အုံ့ဆိုင်း တောနက်ပိုင်း၌
တောဘုရင်လုပ် တောအုပ်ချုပ်ကာ
ဆိုးသွမ်းမိုက်ပွေ "ငတွေဝေ" ဟု
မည်ကာခေါ်ကြ ကြောက်နေရသည့်
လည်ဆံဖွကျဲ ခြင်္သေ့ရဲသည်
တောမှီရပ်ကိုင်း သတ္တတိုင်းကို
စိတ်ဆိုင်းထင်ရာ ယူငင်လာပြီး
ဝါးမျိုသောက်စား မင်းမူထားကာနေလေ၏။

အနှီဖြစ်ပုံ ထိုတောအုံတွင်
မှီကျင်ကျက်စား သမင်များနှင့်
ဒရယ်စိုင်ဖွတ် ချေငယ်ရွတ်တို့
ထိတ်ထိတ်လန့်ကြဲ တုန်လှုပ်ကဲကာ
စိတ်ထဲမပျော် သွားသော်မလှမ်း
လှမ်းသော်မကြွ စိတ်ညစ်ကြ၍
များစုံစုမှီး တိုင်ပင်ပြီးလျှင်
ခြင်္သေ့ထံပါး ငိုက်စိုက်သွားကာ
ဤသို့လျှောက်ထားဆိုကြ၏။

"ရှင်ခြင်္သေ့မင်း တောသနင်းသည်
အကျွန်ကျွန်ုပ် ဤတောအုပ်ကို
သနားမဲ့ကင်း ရက်စက်နှင်းကာ
စိတ်တွင်သမုတ် ရိက္ခာလုပ်၍
ဖမ်းဆီသောက်စား များသော်ကားတည့်
လွန်ကြာရှိလျှင် တောတွင်းကျက်စား
တောကောင်များသည် မရှိနည်းပါး
ပျောက်ကွယ်သွားမည် စိုးမိသည်မို့
အရှင့်ဆန္ဒ ထပ်တူကျလျှင်
နေ့စဉ်တစ်ကောင် ဆက်သဆောင်မည်
အရှင်ကျေနပ်ပါမည်လော့
အရှင်နေတတ်ပါမည်လော့"

ထိုထိုစကား ခြင်္သေ့ကြားသော်
အမွှေးကိုလျှက် လျှာကိုသပ်၍
"သင်တို့စကား တည်စေကားဘိ
မုသားငြိလျှင် မွန်းသင့်နေကျော်
ရောက်မတော်က တောနေအုပ်တွင်း
သတ္တဝါချင်းကို ဖမ်းကာသောက်စား
ဝါးမြိုသွားမည် နှုတ်ထား မကျွံသွားလေနှင့်
စကားလွန်ထား မစေသင့်"

ဤသို့ကတိ ဆိုထားရှိ၍
တောနေသတ္တဝါ စိတ်အေးစွာဖြင့်
ကျက်စားနေတော် မွန်းတည်ကျော်က
တစ်ကောင်တောသား ပို့ဆောင်သွားပြီး
ဆက်သစားတော် ခြင်္သေ့ခေါ်ဖို့
နေ့စဉ်လှည့်ကျ ရွေးချယ်ကြဘိ
တစ်နေ့ရှိလျှင် ပုကွသေးကွေး
ယုန်ငယ်လေးထံ အမိန့်သံကျ
ဆိုက်ရောက်ရ၏။

တောသတ္တဝါ ထိုများစွာက
စိတ်တွင်မကောင်း ခေါင်းငိုက်စောင်း၍
"ဘဝင်စွန်းငြိ စိတ်မရှိနှင့်
အသင်ယုန်ငယ် ယနေ့မယ်ကား
အသင်သွား၍ ခြင်္သေ့အရှုပ်
တောအအုပ်ကို ဆက်လုပ်နေ့စာ
ဆောင်နှင်းပါ" ဟု
ပြောဆိုတိုက်တွန်း သွားဖို့ညွှန်းသည်
ယုန်ကား ကြောက်အားပိုမည်လော့
ကြောက်သွား ယုန်ကား ငိုမည်လော့။

သိုသော်ယုန်ငယ် ကြောက်မလွယ်သား
တည်ငြိမ်သွား၍ တွေးဆကြံလုပ်
ဦးနှောက်ထုတ်ကာ ဤနှယ််စဉ်းစား
ယုံကြည်ထားကာ ပရိယာယ်ကြွ
ပညာ ဝ သော် ခြင်္သေ့အမော်
ဤအဇော်ကို အောင်မြင်နိုင်နည်း
ပုံဖော်ပြီးလျှင် ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်
မလျှောက်ပြန်ပဲ တပေါင်ထော့ကျိုး
ခြေခုန်ပျိုးလို့ ရိုးရိုးလှည့်ကာသွားလေ၏။

ဤသို့ခုန်ဆွ သွားနေရ၍
ခြင်္သေထံရောက် မွန်းတည့်လောက်တွင်
တောအရှင်သည် မပီဖောက်ပြန်
ဒေါသမာန်ညီး ထထွက်ပြီးလျှင်
တောနေလှေအောင်း မြင်းစောင်းမကျန်
စားသောက်ဟန်ဖွဲ့ ယုန်ငယ်သဲ့ကို
မြင်လျှင်မြင်ကား စိတ်မျက်ထား၍
ကြိမ်းဝါး စကားဆိုလေ၏။

"အသင်ယုန်ငယ် နောက်ကျပြန်ဟဲ့
သင့်အလှည့်တွင် အဘယ်အသို့
ရှိပေလို့လဲ ငါကိုယ်တော်မြတ်
ဆာလောင်လှပ်မို့ကြောင်းရင်းထုချေ
လျှောက်တင်လေလော့ ဆိုလေတော့ကွဲ့
အမောင်သေးကွေး ယုန်ဖြူလေး"

ထိုခါယုန်လေး ဝပ်ချပေး၍
ကြောက်ဘေးကိုရှောင် နားရွက်ထောင်ကာ
တည့်တည့်ကြည့်ရှု လက်ကိုစုလျှက်
ဤနှယ်စကား လျှောက်တင်ထားသည်
"အရှင်မင်းမြတ် နားဆင်အပ်လော့
သခင့်ထံလာ ခုလတ်မှာကား
ရပ်ဖို့တားသည် အသွေးအမျှင်
ဆင်းအသွင်နှင့် အသင့်ပုံဆောင်
ခြင်္သေ့ကောင်သည် ကျွနု်ပ်သွေးသား
စားလိုငြား၍ ဟိန်းထုတ်မာန်ထောင်
ဖမ်းဆီးဆောင်စဉ် အကျွန်ကျွနု်ပ်
လက်စုံဆုပ်လို့ တောင်းပန်ညွှတ်တွား
ခယထားသည် သတင်းစုံအား ရှင့်ထံကြားဖို့
ခွင့်လို့ဆိုကာ ရောက်ရရှာဘိ
ထိုအရှိကြောင့် သခင့်ရိက္ခာ
ကျွနု်ပ်မှာကား နောက်ကျအသွား လွန်ရ၏
နောက်ကျအထား ကျွံရ၏"

ဤတွင်ခြင်္သေ့ စားရန်မေ့၍
အံကြိတ်မာန်ထောင် ထိုတောကောင်က
အသွင်မာန်လုပ် ငါ့ဟန်ထုတ်လို့
သည်တောကိုဆောင် ကျူးကျော်လှောင်ဖို့
အကဲလာလှမ်း သွေးတိုးစမ်းပြီ
သည်းချီလက်ဝင့် ခမောင်းဆင့်သို့
ဖြောင်းဖြောင်းပုတ်သီ ပမာညီသွား
နှုတ်ဖွင့်ထားလျှက် ဟိန်းလားဟောက်ချီ မြည်လေပြီ။

ဆိုပါခြင်္သေ့ ဒေါမာန်ပွေ့ကာ
"ယုန်လေ့သူငယ် လမ်းပြနှယ်သို့
သဘောဝယ်ပိုက် အာရုံစိုက်ကာ
ထိုသတ္တဝါ ဆိုးမိုက်ရာကို
ဖွင့်ဆိုညွှန်ပြ လိုက်ပို့ကြတော့
တော၏သနင်း ခြင်္သေ့မင်းကား
တစ်ဂူတစ်တော နှစ်ကောင်ရော၍
နေပုံချင့်ကိုင်း သမိုင်းရိုင်းသည်
ယှဉ်နှိုင်းဟုတ်ဟုတ် သတ်တိုင်းပုတ်ဖို့
တမဟုတ်ခြင်း ဆောင်ပို့နှင်းလော့
နုနယ်သေးကွေး ယုန်ကလေး"

ဆိုပါယုန်ငယ် ဆောင်ပို့ရွယ်သွား
တောစပ်ကြားတွင် အနက်နားတောင်
ခန့်မှန်းဆောင်ဖို့ မသိခက်ခဲ
လွန်နက်ကဲသည့် ရေတွင်းရှိရာ
လိုက်ပို့လာပြီး ထိုအနီးတွင်
ခြင်္သေ့ထံဆင့် လက်ကိုဝင့်၍
"သခင်ကြည့်အပ် ထိုအရပ်တွင်
အကျွန့်ဟန့်တား ထိုတစ်ပါးသည်
ခန့်ညားပုံထောင် ကွန်းခိုရှောင်၏
အရှင်ကြည့်လော့ မြင်ပေလော့" ဟု
နက်ရှိုင်းရေတွင်း လက်ကိုသွင်း၍
ထင်းထင်းညွှန်ချ ပြောဆိုပြသော်။

ခြင်္သေ့မိုက်မဲ တောကောင်ရဲသည်
အဟုတ်အတည် ထင်မှတ်မည်ကာ
တွင်းလယ်ရေဆီ ငုံကာသီ၍
ဒေါချီကြည့်အပ် မြင်တွေ့လတ်သော်
ရေပေါ်ဟပ်ထင် သူ့အသွင်ကို
အခြားတပါး ခြင်္သေ့များဟု
ယုံမှားမှတ်ထင် ဒေါသဆင်ကာ
ခြင်္သေ့မိုက်မဲ ဉာဏ်ငမွဲသည်
ခုန်ကာဆင်းချ ရေထဲကျ၍
ဆုံးရှုံးသက်ဝယ် ပျောက်လေ၏။

အနှီယုန်ပါး သေးငယ်အားလည်း
ဉာဏ်ကားမသေး စဉ်းစားတွေး၍
တောင်စဉ်သုံးထောင် တောကိုဆောင်သည့်
မြိုင်ရပ်သနင်း သီဟမင်းကို
အရှင်းနိုင်ဖြုတ် သုတ်သင်ထုတ်သည်
တောအုပ်အေးချမ်းအပ်လေ၏
တောရပ်ဘေးသန်း ပြတ်လေ၏

ထိုပမာပေး ပုံပြင်လေးကို
ရေးထုတ်ပြောဆို ဆရာအိုကား
လွန်ကျော်ကြားဘိ များလူသိမို့
နာမညွှန်းဆင် မင်းသုဝဏ်ဟု
သိစဉ်မှတ်သား ပြောပြသွားသည်
သင်ကား မှတ်ယူထားလေတော့
သင်ကား မှတ်သားပွားစေတော့။ ။

(ဆရာကြီး မင်းသုဝဏ်ရေးသားသည့် "ငတွေဝေနှင့်ယုန်ကလေး" ကလေးပုံပြင်လေးအား မှီငြမ်း၍ ကဗျာအသွင်ရေးဖွဲ့ဆင်ယင်အပ်ပါသည်)

အိပ်မက်ရှင်
2:37 AM
10-4-2011

Thursday, April 7, 2011

Facebook စွဲလမ်းမှုပြဿနာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းခြင်း

Photobucket

Facebook စွဲလမ်းမှုပြဿနာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းခြင်း


ယခုအချိန်ကာလ ကမ္ဘာတလွှားမှာ အောင်မြင်နေတဲ့ Facebook ဟာဆိုရင် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေ ပြန်လည်ဆုံဆည်းဖို့၊ လုပ်ငန်းဆောင်တာကိစ္စဝိစ္စတွေ အစီအစဉ်ချဖို့၊ အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေ ကစားဖို့နဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားတွေ၊ အပြန်အလှန်လက်ဆောင်တွေ ပေးပို့ဖို့အတွက် အဆင်ပြေအသုံးတည့်လှတာကြောင့် တဖြည်းဖြည်း လူကြိုက်များ တွင်ကျယ်လျှက် ရှိလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သင်ဟာ လိုအပ်တဲ့အချိန်၊ သုံးသင့်တဲ့ အချိန်ထက်ပိုမိုပြီး အွန်လိုင်းမှာ ဒါမှမဟုတ် Facebook မှာ ရှိနေတာမျိုး ကြုံလာနေခဲ့ရင်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ လိုကောင်းလိုအပ်လာပါလိမ့်မယ်။

အထူးသဖြင့် ကျောင်းသားလူငယ်အများစုဟာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု လူမှုကွန်ယက်တစ်ခုအသွင်ထက် ပိုမိုပြီး Facebook ရူးသွပ်စွဲလမ်းသူများအဖြစ်ကို ရောက်ရှိလို့လာနေပါတယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသုတေသနပညာရှင်များက ဒီအချက်ကို လေ့လာတွေ့ရှိမှုအသစ်တစ်ရပ်အနေနဲ့ စတင်သတိပေး ပြောကြားလာကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

သင့်ရဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုပ်ဆောင်စရာတွေ၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွေဟာ ဒုတိယဦးစားပေးနေရာကို ရောက်လာနေပြီလား။ သင် Offline အနေနဲ့ ရှိနေတဲ့ အခိုက်တွေမှာ Facebook ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို တွေးတောတတ်နေပြီလား။ သင့်ရဲ့အလုပ်ကိစ္စတွေ၊ ပြဿနာတွေ၊ အရှုပ်အရှင်းတွေ၊ အိမ်မှုကိစ္စတွေကနေ စိတ်ထွက်ပေါက်အနေနဲ့ ရှောင်တိမ်းဖို့ရာ Facebook ကို အသုံးပြုတတ်နေပြီလား။ သင်လိုအပ်တဲ့ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ သုံးစွဲတတ်နေပြီလား။ Facebook အသုံးပြုမှုမှာ သင့်ကိုယ်သင် မြုပ်နှံပစ်လိုက်ပြီလား။ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ မေးစရာ ဖြစ်လာနေပါတယ်။

အကယ်၍များ အထက်က မေးခွန်းတွေအားလုံးအတွက် သင်ဖြေတဲ့ အဖြေဟာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဒါမှမဟုတ် "ဟုတ်ခဲ့တယ်" ဆိုရင်တော့ သင်ဟာ Facebook စွဲလမ်းသူတစ်ယောက်အသွင် ကူးပြောင်းဖို့ရာ နယ်နိမိတ်ပေါ်ကို ချဉ်းနင်းရောက်ရှိနေပြီလို့ ဆိုရပါလိမ့်မယ်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသုတေသနပညာရှင်တွေရဲ့ အဆိုအရ Facebook ကို ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက် အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှု၊ စိတ်လက်မအီမသာဖြစ်မှုကို ပြေလျှော့စေပြီး စိတ်လက်အပန်းပြေမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

Facebook ရဲ့ နာမည်ကြီး သွင်ပြင်လက္ခဏာရပ်တွေ ဖြစ်တဲ့ Notifications တွေ၊ messages နဲ့ invites တွေဟာ သင့်ရဲ့ စိတ်ကို မခန့်မှန်း၊ မတွက်ချက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ရပ်အထိ မြင့်မားတဲ့ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုတွေကို တိုးပွားလာစေပြီး ဒီအဖြစ်ဟာ လောင်းကစားမှုတစ်ရပ်ပေါ်မှာ အရူးအမူး စွဲလမ်းနေတဲ့ အဖြစ်နဲ့ မခြားနားဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်။

ဗစ်တိုးရီးယားတက္ကသိုလ်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသုတေသနပညာရှင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာ Dr.Rob Bedi က အခုလို ပြောပြပါတယ်။

"အခုဆိုရင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းဝန်းတွေမှာ ပေးထားတဲ့ Free Internet Access တွေ၊ WiFi Zone တွေကြောင့်ရယ်၊ web-based ကို အခြေခံတဲ့ သင်ရိုးတွေ၊ ပြဌာန်းချက်တွေကြောင့်ရယ်၊ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို အင်တာနက်ကတဆင့် ကိုးကားရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တာတွေရယ်ကြောင့် ကျောင်းသားအများစုက အင်တာနက်သုံးရတာကို ခုံမင်နှစ်သက်လာနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထူးခြားတာက ဒါဟာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် တစ်ခုထက် ပိုလာနေတယ်။ ကျောင်းသားအများစုဟာ အင်တာနက်ကို လိုအပ်တဲ့အချိန်၊ ပေးသင့်တဲ့ အချိန်ထက် ပိုပြီး သုံးစွဲနေတာကို တွေ့ရတယ်၊ ဒီလို အချိန်ကြာကြာ သုံးစွဲလာတဲ့အတွက် အချိန်ကိုက်တင်ရမယ့် စာတမ်းတွေ၊ စာကျက်မှတ်ချိန်တွေကို သိသိသာသာထိခိုက်လာပါတယ်။ စာတမ်းတင်ဖို့ အချိန်မီ မပြီးစီးတာတွေ၊ အဆိုင်းမန့်တင်ဖို့ နောက်ကျတာတွေ စတဲ့ ပြဿနာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကြံုလာရတယ်၊ ဒါဟာ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာနဲ့ စိတ်ခုံမင်နှစ်သက်တာရဲ့ ကြားထဲက ခြားနားမှုကို ဖော်ပြနေတာပဲ"

ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ရာက အင်မတန် ရိုးရှင်းလှပါတယ်၊ သင့်ရဲ့ စွဲလမ်းစပြုလာတဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ Dr.Rob ကပဲ အခုလို အကြံပြုထားပါတယ်။

"ဒီလို ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ရာ လမ်းစကတော့ မိမိဘဝမှာ ဘယ်အရာတွေ ဆုံးရှုံးနေသလဲဆိုတာ ပထမဆုံး ရှာဖွေတတ်ဖို့ လိုပါတယ်၊ Facebook စွဲလမ်းမှုပြဿနာလို အဖြစ်တွေက ကိုယ့်ရဲ့ အားလပ်ချိန်တွေကို သိပ်ကို သုံးစွဲပစ်လိုက်တယ်၊ မိမိရဲ့ နိစ္စဓူဝလုပ်ငန်းဆောင်တာတွေ၊ တစ်နေ့တာလုပ်ဆောင်စရာရှိတာတွေကို သောက်စားဝါးမျိုပစ်လိုက်တယ်၊ မိမိရဲ့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ရမယ်အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီလိုအဖြစ်တွေက ရှောင်ရှားဖို့ အင်တာနက်သုံးစွဲတဲ့ အချိန်ကာလကို အတိုင်းအတာနဲ့ ကန့်သတ်ပစ်လိုက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်၊ တကယ်လို့ Facebook စာမျက်နှာတွေမှာ မိမိစိတ်ကို ဆွဲဆောင်တော့မယ့် အကြောင်းအခြင်း တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်တွေ့လိုက်တာနဲ့ ခုကျွန်တော် ပြောမယ့် အချက်တွေကို အမြန်ဆုံး လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါ"

(၁) မိမိရဲ့ Facebook သုံးရခြင်း အကြောင်းအရင်းများကို စာရင်းပြုစုထားပါ။
(၂) ဘာကြောင့် Facebook ကို sign up လုပ်ရတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို မမေ့ပါနဲ့။
(၃) Facebook ပေါ်မှာ မိမိတကယ်လုပ်ဆောင်မယ့် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အကြောင်းအရာကို အချိန်ဇယားရေးဆွဲ ကန့်သတ်ထားပါ။
(၄) မိမိကန့်သတ်ထားတဲ့ အကန့်အသတ်အတိုင်း Facebook ကို အသုံးပြုပါ။
(၅) Facebook မှ ဝင်လာသော Message များကို အလေးထား ဖွင့်ကြည့်နေခြင်းမှ ရှောင်လွဲနိုင်ရန် မိမိမေလ်းလိပ်စာကို ပြောင်းလွှဲထားပါ။
(၆) Facebook password အား အလွယ်တကူမရှိသော၊ မရင်းနှီးသော စာလုံးများ၊ နံပါတ်များဖြင့် ပေးထားပါ။

အထက်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အကျင့်လုပ်ပေးခြင်းအားဖြင့် သင့်ရဲ့ Facebook နဲ့ အင်တာနက်စွဲလမ်းမှုပြဿနာကို လျှော့ချ ဖြေရှင်းနိုင်လာလိမ့်မယ်လို့ Dr.Rob က အကြံပြု ပြောဆိုသွားပါတယ်။ တချို့သူတွေ အတွက်ကတော့ စိတ်စွဲလမ်းမှုပြဿနာဆိုင်ရာ နားလည်တတ်ကျွမ်းသူများနဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ အခုဆိုရင် တက္ကသိုလ်ပေါင်းများစွာက Student Services ဌာနတွေ ဖွင့်လှစ်ပေးထားပြီး Facebook စွဲလမ်းမှုပြဿနာအတွက် ထိုဌာနတွေကနေတဆင့် ဆွေးနွေးဖြေရှင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

(Danielle Pope, The Muse ရဲ့ Dealing with your Facebook addiction ကို ဆီလျှော်အောင် ပြန်ဆိုပါတယ်။)
မူရင်း - http://www.addictioninfo.org/articles/2171/1/Potential-Facebook-addiction/Page1.html


အိပ်မက်ရှင်

Monday, April 4, 2011

"အမေ" ဆိုတာ

Photobucket

--------------------
"အမေ" ဆိုတာ
--------------------

အမေ ...

အမေ များနေ့မှာ ...ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိရှိသမျှသော မိခင်များရဲ့ မေတ္တာကို ဂုဏ်ပြုသော အားဖြင့် “အမေဆိုတာ” ပိုစ့်လေးနဲ့ အမေ့ကို တိုင်တည်ရင်း အမေ့ကို သတိရရင်း၊ လွမ်းဆွတ်ရင်း သားခံစားရသမျှတွေ ပြောပြခွင့်ပြုပါ အမေ ... ။

အမေ ...

သားသမီးများအပေါ်မှာ ထားတဲ့ မိခင်တိုင်းရဲ့ မေတ္တာဟာ မြင့်မိုရ်တောင်ဦးထက် မက မြင့်မားကြီးမားလှပါတယ် သား နားလည်ခဲ့တယ် အမေ...။ အမေ ကိုးလလွယ်ဆယ်လဖွားရတဲ့ ဒုက္ခ၊ မိမိကိုဝမ်းနဲ့လွယ်ထားတဲ့ကာလမှ အစစအရာရာ

စားချင်တာ၊ သောက်ချင်တာတောင်မှ ဆန္ဒကို သားသမီး ဥပဒ့်သင့်မှာ စိုးလို့ ချုပ်တီးရတဲ့ ဒုက္ခ၊ မွေးဖွားရာမှာ သားသမီးရဲ့အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် မိမိအသက်ကိုမမှုပဲ သေမင်းနဲ့ စစ်ပြိုင်ခင်းရတဲ့အဖြစ်...။ ဒီလိုခက်ခဲပင်ပန်းမှုတွေ

ကြုံခဲ့ရတာတောင်မှ သားသမီးရဲ့ မျက်နှာကလေးကို မြင်ရုံကလေးမျှနဲ့အမေဟာ ကြီးမားတဲ့မေတ္တာတရားတွေ အပြည့်အနှက်ပါတဲ့ အလှပဆုံးအပြံုးကို ပြံုးနိုင်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား အမေ ...။ အဲအပြံုးကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိရှိသမျှ

အပြံုးတွေထက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အပြံုးလို့ ကျွန်တော် တင်စားချင်ပါ တယ် အမေ ... ။

အမေ...

လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ အမေ ဆိုတာ ရှိကြပါတယ်၊ အမေ ဆိုတဲ့ တစ်ဦးတစ်ယောက်မရှိခဲ့ရင် လူတိုင်းလူတိုင်းဆိုတဲ့ စကားနဲ့ သားဆိုတာလည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး...။ အမေကမ္ဘာပေါ်မှာ လူမျိုးကွဲ၊ ဘာသာကွဲ၊ ဓလေ့ထုံးစံကွဲ၊

ရေမြေဒေသ၊ အသားအရောင်တွေကွဲပြားချင်တိုင်း ကွဲပြားနိုင်ပေမယ့် အမေ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ် ကတော့ ကွဲပြားခြင်း အလျဉ်းမရှိပါဘူး... ။ အမေ ရဲ့ မေတ္တာထုသိပ်သည်းမှု ကွဲပြားခြင်း အလျဉ်းမရှိပါဘူး ... အမေ ရဲ့ နို့ချိုကတော့ အနံ့၊

အရသာ ကွဲပြားခြင်း အလျဉ်းမရှိပါဘူး...။ အမေ ရဲ့ယုယစွာ ပိုက်ထွေးမှုကတော့ ကွဲပြားခြင်း အလျဉ်းမရှိပါဘူး အမေ..။

အမေ...

လူမျိုးတွေ ကွဲပြားပေမယ့် အမေ့ရဲ့ ယုယပိုက်ထွေးမှုက တူညီနေတုန်းပဲ... ။ ဘာသာစကားတွေ ကွဲပြားပေမယ့် အမေ့ရဲ့ သားချော့တေးကတော့ တူညီနေတုန်းပဲ...။ ဓလေ့ထုံးစံတွေ ကွဲပြားပေမယ့်. အမေ့ရဲ့ပုခက်အလွှဲဟာ

ဟန်ချက်ညီနေတုန်းပဲ...။ ရေမြေဒေသတွေ ကွဲပြားပေမယ့်... အမေ့ရဲ့ နို့ရည်ဟာ ဖြူစင်နေတုန်းပဲ ...။ အသားအရောင်တွေ ကွဲပြားပေမယ့် ... အမေရဲ့ အပြံုးက လင်းလက်နေတုန်းပါပဲ ... အမေ ... ။

အမေ...

သားတို့ရဲ့ ခြေအစုံနဲ့ ရုန်းရင်းကန်ကျောက်ခဲ့တာတွေကို ချစ်စရာ အဖြစ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်တဲ့လား အမေ ...။ သားတို့ရဲ့ တဒင်္ဂမဟုတ်တဲ့ မို်က်မဲမှုတွေ ကို ခွင့်လွှတ်ထားတယ်တဲ့လားအမေ...။ သားတို့ရဲ့ မဖြစ်ညစ်ကျယ်တဲ့

ဉာဏ်နဲ့ ဟိတ်ဟန်ကြွားမှုတွေကို ပြံုးပြီး ကြည့်နေသတဲ့လားအမေ...။ သားတို့ရဲ့ မသိနားမလည်မှုတွေနဲ့ ရှေ့လမ်းခရီးဆက်လွဲတာတွေကို စေတနာမီးအိမ်နဲ့လမ်းမှန်ပြပေးမတဲ့လား အမေ။ သားတို့ရဲ့ နောင်တတရားတွေကို ခွင့်လွှတ်မှု

အပြံုးတွေနဲ့ ဆီးကြိုနေမတဲ့လား... အမေ ...။

အမေ...

သားတို့မျက်ရည်တွေ ကျခဲ့သမျှ အမေ ချစ်ခဲ့ရတာတွေကို သိပါပြီ အမေ ...။ သားတို့ ဒုက္ခတွေရောက်ခဲ့သမျှ အမေ ပဲ့ပြင်ခဲ့တာတွေကို လက်ခံမိပါပြီအမေ ...။ သားတို့တွေ လမ်းမှားခဲ့သမျှ အမေ လမ်းမှန်ပြခဲ့တာတွေကို လျှောက်ပါပြီ

အမေ...။ သားတို့တွေ ဘဝလမ်းမှာ အထမ်းဆိုလည်းဟုတ်၊ လမ်းဆိုလည်း ဟုတ်တဲ့အမေ့ကို သား... မနွမ်းပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းတတ်ပါပြီ... အမေ ...။

အမေ...

ကြီးမားတဲ့ မေတ္တာထုတွေနဲ့ သားတို့အပေါ် လွှမ်းခြံုလှည့်ပါတော့.အမေ ...။ နက်ရှိုင်းတဲ့ စေတနာအားတွေနဲ့ သားတို့အနားမှာ အားပေးလှည့်ပါတော့ အမေ...။ အေးမြတဲ့ ဂရုဏာတရားတွေနဲ့ သားတို့အနွမ်း အပန်းပြေလှည့်ပါတော့

အမေ...။ နှိုင်းမရတဲ့ မုဒိတာအပွားတွေနဲ့ သားတို့အား အနားပေးလှည့်ပါတော့... အမေ... ။

(အမေ့ကို မျက်ရည်များစွာဖြင့်တိုင်တည်ရင်း အမေများနေ့ကို ဂုဏ်ပြုရေးဖွဲ တင်ပြထားခဲ့ပါတယ် အမေ)

အိပ်မက်ရှင်
လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်ကျော်ကျော်ကာလက အမေများနေ့နဲ့ ပတ်သက်လို့ ရေးဖွဲ့ခဲ့တဲ့ စာစုကလေးကို ယခုကျရောက်တဲ့ အမေများနေ့အတွက် အမှတ်တရ ဂုဏ်ပြုတင်ပြလိုက်ပါတယ်။

Sunday, April 3, 2011

မြည်းတစ်ကောင်နှင့် သားအဖ နှစ်ယောက်

Photobucket

မြည်းတစ်ကောင်နှင့် သားအဖ နှစ်ယောက်

ဟိုခါရှေးရှေး
ကြားဖူးသေးသည်
ဟုတ်ထွေ ဇာတ်လမ်း
ပြယုဂ်ဆန်းကြယ်
ထိုထိုဘဝ
ဤဌာနတွင်
သားနဲ့ အဖ
ရှိလေ၏ ... ။

တစ်နေ့သောအခါ
ထို သား၊ အဖ
တိုင်ပင်ကြ၍
ဤဤကုန်နှီး
သယ်ပိုးစီးရန်
မြည်းဝယ်ခရီး
ထွက်ကြ၏ ... ။

ထိုသို့အခါ
ထွက်ကြရာဝယ်
တောကိုဖြတ်သန်း
ရွာငယ်လမ်းနဲ့
ရွာကြီးကို လျှောက်
မြို့သို့ ပေါက်ရန်
တွင်တွင်ခရီး
ဆက်ကြ၏ ... ။

ရွှေမြို့ကို ရောက်
တစ်ထောက်တစ်နား
ခဏနား၍
မြည်းစျေးကိုသွား
စုံစမ်းထားပြီး
တိုင်ပင် သားဖ
စိတ်ကြိုက်ရမှ
ငွေချေပေးကာ
၀ယ်ကြ၏ ... ။

အပြန်ခရီး
ကိစ္စပြီး၍
သားသည်မြည်းပေါ်
အဖေကား အောက်
လမ်းဆင်းလျှောက်သော်
တွေ့ကြထွေထွေ
များလူတွေက
ငေါက်ငေါက်လက်ညိုး
ဆတ်ဆတ်ထိုး၍
မထောက်မညှာ
လူ့ဗာလာကား
အဖ အောက်ထား
နေလေ၏ ... ။

ဤနှယ်စကား
သားဖ ကြားသော်
ပြောင်းကာ ပြင်ကြ
သားရွှေလှက
မြေတွင်ဆင်းသွား
သူ့အဖကား
မြည်းထက် ခွစီး
လမ်းခရီးတွင်
တွေ့ကြပြန်လေ
များလူတွေက
ရှုံ့တွမေးရိုး
ငေါ့ငေါ့ထိုး၍
အဖ လုပ်ညား
ရက်စက်အားသည်
နုနယ်ငယ်သေး
သားလူလေးကို
ဆင်းခိုင်းလမ်းလျှောက်
သူတစ်ယောက်မူ
ခန့်လူလူဖြင့်
မြည်းထက်အေးဆေး
နေလေ၏ ...။

အသို့အနှီ
ကြားလာသည်တွင်
အဖနှင့်သား
ပြန်စဉ်းစား၍
ပြောင်းကာရွှေ့ပြင်
ပုံစံခွင်နှင့်
မြည်းကို ကြိုးဆွဲ
နှစ်ယောက်တစ်တွဲ
လမ်းလျှောက်ဆဲတွင်
ဘေးပန်းမြင်ကြ
ထိုလူများက
ဤ သားအဖ
တုံးအကြသည်
မြည်းရှိသည်ကို
မစီးလမ်းလျှောက်
ဟားတိုက်လောက်သည်
ဦးနှောက်ပျက်ကာနေကြ၏ ... ။

ဤသို့ ဤပုံ
ကြားပြန်ဆုံရ
ပြောင်း၍သွားမည်
မြည်းထက်ဆီသို့
အဖအရှေ့ ခွ၍ထိုင်မည်
သားလှသည်လည်း
ဖ ခါးစွဲ၍
တူတူစီးသွား
သင့်တော်ငြားမြည်
ဆုံးဖြတ်ညီကာ
သွားကြရာဝယ်
လမ်းဘေးဖြတ်သွား
လူအများက
အနှီသားဖ
ညှင်းပန်းကြသည်
မြည်းပိန်ဆီသို့
တက်ကာစီးခွ
နှိပ်စက်ကြလို့
ဂရုဏာဝေး
ရှောင်ကြဟေးလို့
ပြောဆိုတုပ်ကွ
ကဲ့ရဲ့ကြပြီ
ရှုံ့ချ၍လည်း
ဆိုကြ၏ ... ။

ဤတွင် သားဖ
စဉ်းစားရပြီ
ခက်လှသည်ပင်
တွင်တွင်ခေါင်းကုတ်
ဦးနှောက်ရှုပ်သည်
ညည်းသံစီလျှက်
ငါ့သားလူလေး
ကြိုးကိုပေးဟု
တောင်းကာချည်နှောင်
မြည်းကိုထောင်၍
ခြေချောင်းကိုတုပ်
လက်ကိုချုပ်ကာ
ပင့်ဆောင်ရွက်ထမ်း
ရှေ့သို့လှမ်းသော်
လမ်းဘေးရပ်သွား
ဘေးလူများက
တသောသောဟား
လူမိုက်များဟု
၀ိုင်းကာရယ်လှောင်
ဦးနှောက်ကြောင်၍
မြည်းကိုုထုပ်ပိုး
ထမ်းလေရိုးဟု
ပြောကြသည်ရှိ
ဆိုကြ၏ ... ။

အနှီဖြစ်ရပ်
အပ်ကြောင်းထပ်လည်း
ကိုယ့်ထမင်းနှင့်
ကိုယ့်ဟင်းကိုစား
အခြားမနေ
လူ့ဘောင်ပွေထွေ
များလူတွေသည်
အမှန်ရှိရိုး
တမျိုးမထင်
ဤဖြစ်အင်ကို
ကဗျာဖွဲ့စည်း
တင်ပြပြီး၍
ဖတ်လေသမျှ
မှတ်ဝေမျှကာ
သံဝေဂပွား
ဉာဏ်ယှဉ်သွားကြည့်
လောက အသိ
မြင်ရ၏ ... ။


အိမ်မက်ရှင်
www.eainmatshin.info
[ဒီကဗျာလေးကို ၂၀၀၈ နိုဝင်ဘာ ၈ ရက်နေ့က ရေးဖွဲ့ခဲ့တာပါ၊ အခုဆို 3 နှစ်ကျော် ကြာခဲ့ပြီပေါ့၊ အခုထိ မရိုးဘူးထင်မိလို့ ပြန်တင်လိုက်တာပါ ... ။]

Tuesday, February 15, 2011

သံသယစိတ်

Photobucket

သံသယစိတ်

လူတစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ်မှာ ကိုယ်ထင်ထားသလို၊ ကိုယ်ယုံကြည်ထားသလို၊ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မှ ဖြစ်ပါ့မလားလို့ တွေးမိတဲ့စိတ်က သံသယစိတ်လို့ ဆိုချင်ပါတယ်၊ လူတွေမှာ သံသယစိတ်ဝင်လာတတ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ လူတိုင်းလိုလို ခံစားဖူးကြမှာပါ၊ အဲ့ဒီ့စိတ်က နယ်ပယ်အစုံမှာ ရှိနိုင်ပါတယ် သူငယ်ချင်း၊ မိတ်ဆွေတွေမှာ ရှိနိုင်တယ်၊ ချစ်သူစုံတွဲတွေနောက် လင်မယားတွေအကြားမှာလည်း သံသယစိတ်တွေ ဝင်လာနိုင်ပါတယ်၊ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကတော့ အခုလို ပြောပါတယ်၊ "သံသယ ဆိုတာ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမှာ ကြောက်တဲ့ စိတ်ကမွေးဖွားလာတာ" တဲ့။ သူက အကောင်းဘက်ကနေ သံသယကို မြင်ပြီးတော့ ပြောတာပါ။ ကျွန်တော့်အမြင်ပြောရရင် သံသယဝင်ခြင်းဟာ နားလည်မှုလွဲချော်ရာက စတင်လာတယ်လို့ ယူဆချင်ပါတယ်။

သံသယလို့ ဆိုလိုက်ရင် လူအတော်များများက အကောင်းမမြင်နိုင်ကြပါဘူး။ ဒါကလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ သံသယစိတ်ဝင်ရောက်လာပြီးရင် အဆုံးသတ်တွေက ဘယ်တော့မှ လှလှပပနဲ့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့တယ်ဆိုတာမရှိပါဘူး။ တကယ့်ကို ပူလောင်စေတဲ့ သံသယစိတ်ပါပဲ၊ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု၊ နွေးထွေးမှု၊ လေးစားမြတ်နိုးမှုနဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချမှုတွေကို အက်ကြောင်းထအောင် လုပ်တတ်တာလည်း သံသယစိတ်ပါပဲ၊ လူ့ဘဝတွေထဲက သူငယ်ချင်း၊ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်၊ ချစ်သူစုံတွဲသံယောဇဉ်၊ လင်မယားသံယောဇဉ်တွေက တော်ရုံတန်ရုံ ဖြတ်တောက်မရနိုင်ဘူးရယ်လို့ ယုံကြည်ထားတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သံယောဇဉ်တွေဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မြဲ၊ ခိုင်မြဲ၊ အဲ့ဒီ့သံယောဇဉ်ကြားထဲကို သံသယ ဆိုတဲ့ အရာက ဝင်ရောက် လောင်ကျွမ်းလာရင် ဖြတ်မရတဲ့ သံယောဇဉ်လည်း အလကားပါပဲ ...။

သံသယဝင်ရောက်ခြင်းအပေါ်မှာ ကာကွယ်တားဆည်းနိုင်မယ့် အရာကတော့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခြင်းပါ။ သို့ပေမယ့်လည်း အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာ အကန့်အသတ်တွေ ရှိနေပြန်သေးတော့ သံယယဆိုတာ ဝင်လာဖို့ ယိုပေါက်တွေ ရှိနေပါသေးတယ်လို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။ လူသားတွေရဲ့ စိတ်သဏ္ဍာန်မှာ အတ္တစိတ်တွေရှိနေသရွေ့တော့ ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း၊ သံသယဝင်ခြင်း စတာတွေ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေကြဦးမှာပါ။ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ် ထားမိတဲ့ သံသယတွေကြားက လွတ်မြောက်နိုင်ဖို့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး လွတ်လပ်ပွင့်လင်းတဲ့ ဆက်ဆံမှုတွေကို တည်ဆောက်သင့်တယ်၊ တည်ဆောက်ထားရမယ်လို့ စဉ်းစားမိပါတယ်၊ မိမိရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအပေါ်မှာ တစ်ဖက်လူက သံသယထားမိတဲ့ အဖြစ်တွေ လျှော့ချဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ရိုးသားမှုကို ထူထောင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ တွေးမိပါတယ်၊ လုံးဝမယုံကြည်ခြင်းနဲ့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခြင်းတို့ အကြားထဲက ချိန်ခွင်လျှာကို ထိန်းညှိ နိုင်ခြင်းအားဖြင့် သံသယစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကွပ်ကဲ နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်၊ အလျှံတညီးညီးနဲ့တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်တွေ လောင်မြိုက်လို့ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့ရင် ပြာဆိုတာ ကျန်ရစ်နိုင်ပေမယ့်၊ သံသယမီးလောင်ကျွမ်းခံရလို့ ပျက်စီးရရင် ပြာမှုံတောင်မကျန်ပဲ အရာရာက အလုံးစုံပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါကြောင်း ... ။

သံသယမီး လောင်ကျွမ်းခံရခြင်းမှ ထာဝရကင်းလွတ်ပါစေ ...


အိပ်မက်ရှင်
Photo From: http://www.freefoto.com
Notice -
Written in Myanmar3 unicode font. If you want to know with about unicode font download and installation, please click here for more informations.